Yazar: Hüseyin TOROS,Mehmet ÖNDER,Mekin Merter SALT Yıl: 2025 Yayınlandığı Dergi / Yayın:Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges)
Öz
Sanayi 4.0’dan Sanayi 5.0’a geçiş süreci, mesleki ve teknik eğitimi bilgi aktarımının ötesine taşıyarak üretim, yenilikçilik ve sürdürülebilirliği bütüncül bir yaklaşımla ele almayı gerektirmektedir. Bu çalışma, eğitim ve üretim bütünlüğünün nitelikli iş gücü, toplumsal refah ve ekonomik kalkınma üzerindeki etkilerini incelemektedir. Ahilik kültürünü dijital dönüşümle harmanlayan, saha merkezli bir modele odaklanarak, döner sermayeli işletmeler, okul-sanayi ortaklıkları ve İstanbul Teknik Üniversitesi Meslek ve Teknik Anadolu Lisesi (İTÜ MTAL) örneği üzerinden pratik stratejileri değerlendirmektedir. Hem nitel hem de nicel verilere dayalı analizler, müfredatın endüstri ihtiyaçlarıyla uyumlu hale getirilmesinin, iş başında eğitim modellerinin (örneğin 6+2 sistemi) uygulanmasının ve paydaş iş birliğinin güçlendirilmesinin istihdam edilebilirliği artırdığını göstermektedir. Erken yetenek tespiti, oyunlaştırılmış akran öğrenimi ve güvenceli staj programları, öğrencilerin pasif öğrenenlerden aktif üreticilere geçişini hızlandırmaktadır. Araştırma bulguları, eğitim sistemlerinin diploma odaklı yapıdan üretim ve değer merkezli bir modele geçmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Çalışmada önerilen politika adımları arasında bölgesel kalkınma planlarına entegre edilmiş proje ekipleri, düzenli hami toplantıları ve kaynak kullanım analitiği yer almaktadır. Bu bütünleşme, yalnızca şahsi başarıyı değil, aynı zamanda sürdürülebilir kalkınmayı ve küresel rekabet gücünü de desteklemektedir.
Anahtar Kelimeler: Mesleki eğitim, üretim temelli öğrenme, okul-sanayi iş birliği, dijital dönüşüm, Ahilik kültürü
The Integratıon Of Vocatıonal Traınıng And Productıon For Sustaınable Development
Abstract
The transition from Industry 4.0 to Industry 5.0 requires a holistic approach to production, innovation and sustainability, taking vocational and technical education beyond mere knowledge transfer. This study examines the effects of the integration of education and production on skilled labour, social welfare and economic development. It focuses on a field-centred model that blends Ahilik culture with digital transformation, evaluating practical strategies through revolving capital enterprises, school–industry partnerships, and the case of Istanbul Technical University Vocational and Technical Anatolian High School (ITU MTAL). Analyses based on both qualitative and quantitative data indicate that aligning curricula with industry needs, implementing on-the-job training models (e.g., the 6+2 system), and strengthening stakeholder collaboration increase employability. Early talent recognition, gamified peer learning, and insured internship programmes accelerate the transition of students from passive learners to active producers. The findings reveal that education systems need to shift from a diploma-focused structure to a production- and value-centred model. The policy steps proposed in the study include project teams integrated with regional development plans, regular mentor meetings, and resource utilisation analytics. This integration supports not only individual success but also sustainable development and global competitiveness.
Keywords: Vocational education, production-based learning, school-industry cooperation, digital transformation, Ahilik culture
Makale Metni